Pieter Koudijzer (1853-1887) en Willemtje Hanenberg (1853-1923)

Ouders
Pieter Koudijzer is geboren op 8 februari 1853 in Middelharnis, zoon van Leendert Koudijzer (1814-1875) en Adriaantje Overbeek (1828-1906).
Willemtje Hanenberg is geboren in Sommelsdijk op 25 januari 1853, dochter van Willem Hanenberg (1824-1852) en Pleuntje Vroegindeweij (1828-1902).

Huwelijk en kinderen
Pieter en Willemtje trouwden op 1 mei 1876 in Sommelsdijk.
Drie kinderen werden in Middelharnis geboren: Dirkje (1877-1903), Willem (1878-1918) en Leendert (1880-1954).
Op 13 oktober 1882 vertrokken Pieter en Willemtje met hun gezin naar Pernis. In Pernis werden nog drie kinderen geboren Marinus Abraham (1884-?) en de tweeling Trijntje en Adriaantje, geboren op 22 juni 1886. De drie zoons van Pieter en Willemtje werden visser.

Pieter Koudijzer omgekomen
Op 29 maart 1887 deden Jacob Versteeg (59) en Herman Groenendijk (36), beiden vissers uit Pernis, in Den Helder aangifte van het overlijden van Pieter Koudijzer, oud 34 jaar.
Hij is op 22 maart 1887 ongeveer vijf mijlen benoorden Texel overboord geslagen en verdronken. Het ongeval vond plaats op de HD 30 Pollux (mededeling Jan van Welie).

Nabestaanden
Willemtje bleef met zes jonge kinderen achter.
Ze overleed in Pernis op 15 juni 1923, 70 jaar oud.

Willem Koudijzer (1878-1918) omgekomen
Op 17 juli 1918 vertrok de zeillogger MA 144 Nil Desperandum (Wanhoopt Niet), rederij P. Doelman, vanuit IJmuiden ter beugvisserij op de Noordzee in de vrije vaargeul tussen 53 graden en 56 graden noorderbreedte. De bemanning bestond uit dertien koppen onder schipper A. Noordzij. In de ochtend van 20 juli om vijf uur was het schip nog gezien door schipper W.H. de Bruin van de zeillogger MA 51 Johanna ter hoogte van het lichtschip Doggersbank-Zuid, waarna de MA 144 in de mist verdween. Sindsdien werd van de Nil Desperandum niets meer vernomen. De Raad voor de Scheepvaart concludeerde in zijn uitspraak van 17 september 1918 dat de Nil Desperandum op of na 20 juli 1918 op de Noordzee is vergaan, waar bij alle dertien opvarenden het leven hadden verloren, onder wie de in Pernis woonachtige Willem Koudijzer. Hij was net 40 jaar en ongehuwd.

Gegevens van Pieter Koster, Haarlem.

Leendert Boon (1831-1867) en Burgje Matze (1834-1873)

Ouders

Leendert Boon was visser, een zoon van Jan Boon en Maria den Ruiter. Maria kwam uit Ooltgensplaat.  In het begin van de negentiende eeuw waren er ook al vissers met de naam Boon in Middelharnis o.a. de grootvader van Leendert die Sijbrand heette. Sijbrand Boon (1768-1828) is in maart 1828 verdronken bij het vergaan van de schuit van Leendert de Waard (1).

Leendert is geboren op 29 januari 1831.

Jan Boon (1800-1851) is op 11 juni 1851 op de Noordzee verdronken (2). Hij was vijftig jaar oud. Jan is op 4 oktober 1800 geboren in Middelharnis, zoon van Sijbrant Boon en Jasperijntje Gouwman. Uit zijn eerste huwelijk met Johanna van Es werd in 1825 zoon Sijbrand geboren. Johanna overleed in 1827, waarna Jan met Maria den Ruiter trouwde. Uit dit huwelijk werd in 1831 Leendert geboren.  Hij is omgekomen in 1867 met de ramp van de Wisselvalligheid
Maria is in mei 1855 tijdens de cholera-epidemie gestorven. 

Burgje Matze (ook gespeld als Matse) was een dochter van Hendrik Matze en Arendje Hoogmoed, geboren op 21 mei 1834. Haar ouders zijn in 1833 in Sommelsdijk getrouwd want Arendje kwam daar vandaan.
Burgje was de oudste van het gezin, ze is naar haar grootmoeder Burgje den Boer genoemd. Zij had broers die Arij en Hendrik heetten. Haar vader overleed ten tijde van cholera-epidemie van 1855.

Huwelijk en kinderen

Leendert Boon en Burgje Matze trouwden op 13 mei 1857. Hij was 26 en zij was 22  jaar oud. Er waren geen familieleden als getuige bij, wel vier collega-vissers: Paulus de Koning, Salomon Beket, Pieter Krijger en Jan Nagtegaal. Alleen Arendje Hoogmoed was nog in leven om haar toestemming te geven. De andere drie ouders waren al overleden. Arendje overleed in 1866, mogelijk ook aan cholera.
Op 22 september 1857, vier maanden na het huwelijk, werd de oudste zoon Jan geboren. Daarna volgde Arendje in 1859 en Maria Hendrika in 1862. Hendrika uit 1864 werd maar enkele maanden oud. In 1866 werd Hendrik geboren die maar twee jaar werd; hij is in 1868 overleden.

De ramp met de Wisselvalligheid in 1867 ; Leendert Boon en zwager omgekomen

Leendert Boon was bemanningslid van de sloep Wisselvalligheid schipper Abraham van Eck die van 16 op 17 januari 1867 onder de Nederlandse kust van overvaren is. De gehele bemanning van twaalf koppen is hierbij omgekomen.
In deze periode is ook Hendrik Matze (1845-1867) een broer van Burgje overleden. Het is zeer waarschijnlijk dat hij ook aan boord van deze sloep was. Hendrik was 21 jaar en ongehuwd, geboren op 18 mei 1845.

Nederlandsche Staatscourant, 10 november 1869

Nabestaanden

Burgje Matze bleef in 1867 met vier kinderen achter. Jan was negen. Arendje was acht, Maria Hendrik bijna vijf en Hendrik van nog geen 2. In 1868 overleed de jongste zoon. Burgje heeft zich tot de kantonrechter gewend samen met andere weduwen van de bemanning van de Wisselvalligheid om een verklaring te verkrijgen dat haar man overleden was. Dit werd gedaan om een nieuw huwelijk mogelijk te maken. Bij Burgje is dit er niet van gekomen. Ze is jong overleden, op 5 januari 1873 toen ze nog maar 38 jaar was.
De drie kinderen, Jan van zestien, Arendje van vijftien en Maria Hendrika van bijna elf jaar werden in het burgerweeshuis opgenomen. Maria Hendrika is vanuit het weeshuis op 7 mei 1879 naar Sommelsdijk vertrokken. Ze was ongehuwd en overleed in Middelharnis op 10 juli 1898.
Arendje Boon trouwde op 2 juli 1880 met Leendert Auperlée, een weesjongen. Zijn beroep was bouwknecht. Zij was twintig, hij 22 jaar oud. Cornelis Klaassen en Jacob van der Baan, regenten van het weeshuis, waren voogd over de bruid en de bruidegom.

Jan Boon en Josina van Dongen

De oudste zoon Jan Boon werd visser en trouwde op 13 oktober 1882 (akte 22) met Josina van Dongen, dochter van Leendert van Dongen en Adriana de Reus. Haar vader is in 1863 verdronken bij de ramp met de Eben Haëzer. Zie de tekst op dit weblog van 15 maart 2013. Haar moeder is toen met de broer van Leendert die Johannis heette getrouwd 

Jan was 25 en Josina 22 toen ze trouwden.
Ze kregen drie kinderen, Leendert uit 1883 heeft maar kort geleefd, Leendert in 1884, Johannis is op 9 april 1887 geboren. Jan Boon (1857-1887) zou op 12 mei 1888 verdronken zijn in het Noordzeekanaal nabij IJmuiden, volgens akte 49 uit 1888. 
Maar op 5 december 1887 stond het volgende bericht in het Algemeen Handelsblad, waardoor we aan mogen nemen dat zijn overlijdensdatum 22 november 1887 is. Hij was dertig jaar oud.

Josina bleef met twee kleine kinderen achter. Beide zoons zijn in Middelharnis getrouwd.

Josina van Dongen is op 13 mei 1931 in Middelharnis overleden (3)

1. huwelijksbijlage bij akte 17,  1830

2. Huwelijksbijlage bij akte 12 van 13 mei 1857.
Jan Boon was eerder getrouwd met Johanna van Es, overleden 1827. Ze hadden een zoon die Sijbrand heette.
3.  Foto's Jan Boon en Josina van Dongen op de Boon - Van Dijk website op myheritage.nl